Perspectiefnota 2018: hoe staat Brabant ervoor?

De provincie mag haar spierballen laten zien en haar schouders zetten onder de uitdagingen van vandaag en morgen, óók als deze niet tot haar kerntaken behoren: de overspannen arbeidsmarkt, het arbeidsmigranten vraagstuk en het lot van kwetsbare groepen als ouderen en vrachtwagenchauffeurs. Dát is de boodschap van het CDA in de provincie Noord-Brabant tijdens het debat over de perspectiefnota 2018.

In de perspectiefnota kijkt de provincie terug én blikt vooruit op de ontwikkelingen in Brabant én debatteert over de ambities uit het in 2015 gesloten Bestuursakkoord Beweging in Brabant. Het perspectiefnota-debat van vandaag is het laatste van deze Statenperiode, want volgend jaar zijn er verkiezingen en komt er een nieuw provinciebestuur.

Kern van de CDA-inbreng is de Brabantse arbeidsmarkt. De personeelstekorten in de zorg, bouw en logistiek lopen razendsnel op. Met grote gevolgen voor o.a. de zorg voor onze ouderen, de woningbouw en het halen van de klimaatdoelen. Het CDA wil dat de provincie de regie neemt bij het samenbrengen van partners, zoals brancheorganisaties, onderwijsinstellingen en andere overheden, en het tot stand brengen van regionale oplossingen. Dit in lijn met het advies dat de Sociaal-Economische Raad gisteren publiceerde1. “Veel van de uitdagingen waar Brabant voor staat zijn te groot voor één gemeente en te regiospecifiek om vanuit Den Haag te worden opgepakt. Hier kan de provincie als middenbestuur een rol spelen.” Aldus fractievoorzitter Marianne van der Sloot.

Een tweede belangrijk punt wat het CDA onder de aandacht brengt, is de situatie rondom arbeidsmigranten. Van der Sloot: “In de logistieke en agrarische sector zijn veel arbeidsmigranten werkzaam. Momenteel zien we in onze provincie gevolgen ontstaan die we niet zouden moeten willen, zoals verdringing op de woningmarkt, uitbuiting en slechte huisvesting van werknemers en gevoelens van onveiligheid in wijken. Gemeenten worstelen ieder-voor-zich met dit onderwerp. Een integrale afstemming in de regio ontbreekt. Dit onderwerp vraagt om regie, die verder gaat dan de individuele gemeenten of het bedrijfsleven. Die handschoen zou de provincie moeten oppakken.”

Ook pleit het CDA voor de terugkeer van het sociaal beleid, dat onder het huidige provinciebestuur vrijwel volledig is afgeschaft. Zonder steun van de provincie dreigen netwerkorganisaties als de Vereniging Kleine Kernen, belangenbehartiger van dorpen platteland, en buurthuizen-platform ’t Heft om te vallen. Dát wil het CDA voorkomen, want zij spelen een essentiële rol bij het betrekken van álle Brabanders bij de samenleving.

Daarnaast waarschuwen de christendemocraten voor de Essent-gelden, waarvan de renteopbrengsten in de komende jaren waarschijnlijk zullen dalen. Om te voorkomen dat er gaten in de provinciebegroting ontstaan, wil het CDA een ‘signalerende’ ondergrens vaststellen zodat de provincie tijdig keuzes kan maken bij onvoorziene tekorten.

Ten slotte roept het CDA de provincie op om te onderzoeken of het mogelijk is om op korte termijn tijdelijke truckparkings, bij voorkeur voorzien van sanitair en horeca, in te richten langs snel- en provinciale wegen. Als het kan op provinciale gronden en indien mogelijk geëxploiteerd door ondernemers. “Om vrachtwagenchauffeurs een veilige, fatsoenlijke rustplaats te bieden en overlast elders tegen te gaan”, legt Van der Sloot uit.

Klik op de volgende link om de volledige spreektekst van Marianne van der Sloot terug te lezen: Spreektekst Marianne van der Sloot perspectiefnota 2018 (20 april 2018).

1  Zie https://www.ser.nl/nl/actueel/nieuws/2010-2019/2018/20180419-energiestransitie-werkgelegenheid.aspx.

Opinie Marianne van der Sloot – ‘Provincie: toon spierballen’

Opinie van Statenlid en fractievoorzitter Marianne van der Sloot in het Brabants Dagblad d.d. 20 april 2018.

Provincie: toon spierballen

Tekort aan personeel in de zorg, de bouw, de problemen met arbeidsmigranten. Voor een integrale aanpak is een regisseur nodig. De provincie kan het verschil maken.

Marianne van der Sloot

GASTOPINIE

Brabant doet het goed. Op heel wat lijstjes staat onze provincie bovenaan: hightechregio Eindhoven een van de slimste regio’s ter wereld, West-Brabant de logistieke hotspot van Nederland, Midden-Brabant dé plek waar je als toerist moet zijn geweest, het thuis van Olympisch én landskampioenen. We mogen er graag over vertellen. En terecht.

Toch is er geen reden om zelfvoldaan achterover te leunen. Want ondanks zonnige berichten over meer banen, meer vacatures en meer vaste contracten pakken donkere wolken zich samen boven de Brabantse arbeidsmarkt. De personeelstekorten in de zorg, de bouw en de logistiek lopen razendsnel op. Tegelijkertijd groeit het aantal arbeidsmigranten uit Midden- en Oost-Europa, maar is huisvesting in veel gemeenten een probleem.

Te groot

“Niet onze verantwoordelijkheid” was in de afgelopen jaren veelvuldig de reactie van de provincie op deze en andere vraagstukken. Wat mij betreft veranderen we dat in “Samen de schouders eronder”. Veel van de uitdagingen waar Brabant voor staat zijn te groot voor één gemeente en te regiospecifiek om vanuit Den Haag te worden opgepakt. Hier kan de provincie als middenbestuur een rol spelen.

Nederland vergrijst en Brabant vergrijst mee. Dat vergt meer handen aan het bed en meer gekwalificeerd mbo-personeel. Een gemeente alleen lost de tekorten niet op. Hoewel partijen hard werken aan een oplossing, zijn er nog steeds teveel zorg vacatures. Het nieuwe Actieprogramma Werken in de Zorg van het Rijk smeekt om een regionale uitvoering. En daar komt de provincie in beeld, die overheden, verzekeraars, onderwijs- en zorginstellingen kan helpen om méér mensen te interesseren voor een baan in de zorg, afspraken te maken over voldoende stageplekken en na te denken andere, efficiëntere manieren van werken.

Eenzelfde regionale aanpak is nodig in de bouw. Het tekort aan bouwvakkers en technici is groot. Dat is een probleem voor onze economie, voor de woningbouw, maar ook voor het halen van de klimaatdoelen (Brabant energieneutraal in 2050). Het aantal jongens en meiden dat kiest voor een bouw- of technische opleiding is bij lange na niet voldoende om het groeiende aantal vacatures, inmiddels meer dan 2.500, in te vullen. Het minste wat de provincie kan doen is met bouwbedrijven, brancheorganisaties en bouwopleidingen om de tafel gaan en vragen wat zij nodig hebben om die in te vullen. Aantrekkelijkere leslokalen? Bijscholing voor docenten? Een imagocampagne?

Uitbuiting

In de logistieke en agrarische sector zijn veel arbeidsmigranten werkzaam: mensen die huis en haard verlaten en voor een deel onze Brabantse economie draaiende houden. Momenteel zien we in onze provincie gevolgen ontstaan die we niet zouden moeten willen, zoals verdringing op de woningmarkt, uitbuiting en slechte huisvesting van werknemers en gevoelens van onveiligheid in wijken. Gemeenten worstelen ieder-voor- zich met dit onderwerp. Een integrale afstemming in de regio ontbreekt. Dit onderwerp vraagt om regie, die verder gaat dan de individuele gemeenten of het bedrijfsleven. Die handschoen zou de provincie moeten oppakken.

Bestuurskundige Klaartje Peters publiceerde in 2007 een boek over de provincie getiteld Het opgeblazen bestuur. Hierin stelt ze o.a. dat provincies hun bestaansrecht proberen te rechtvaardigen door zich belangrijker te maken dan ze daadwerkelijk zijn. Door meer taken op zich te nemen dan hen traditioneel toekomt. Wel, wat mij betreft mag de provincie juist nu meer dan ooit haar spierballen laten zien. Zichzelf opblazen is niet nodig, want ons middenbestuur verkeert in topconditie. In ’s-Hertogenbosch staat een toren vol kennis, plannenmakers en ronde tafels, van waaruit  veel kan worden gedaan. Dat is geen kwestie van kunnen, maar een kwestie van willen. Brabant kan wel degelijk het verschil maken.

Marianne van der Sloot is Lid van Provinciale Staten Noord-Brabant en fractievoorzitter van het CDA.

 

CDA: “Opleiden voor de banen van vandaag en morgen”

Het CDA in de provincie Noord-Brabant wil dat de provincie méér doet om jongeren op te leiden voor de banen van vandaag en morgen, bijvoorbeeld in de techniek of in de zorg. Hiertoe heeft de partij schriftelijke vragen gesteld aan het Brabantse provinciebestuur.

Op 26 januari jl. bracht het CDA een werkbezoek aan het Summa College in Eindhoven, waarna Statenlid Roland van Vugt constateerde dat “er nog steeds een aantal knelpunten bestaat tussen ideaal en praktijk”.

Van Vugt:

“Eén van de zaken waar we tegen aan liepen, is dat een aantal jongeren wordt opgeleid voor beroepen van het verleden. Een voorbeeld hiervan is de installatiebranche. Leerlingen worden niet opgeleid voor de technieken van morgen. Maar werkgevers vragen bijvoorbeeld nog steeds naar vaklieden/stagiair(e)s waar vandaag behoefte aan is. Bijvoorbeeld mensen die kennis hebben van gasketels in plaats van dat ze kennis hebben van zonnepanelen of warmtepompen. Wellicht dat mede hierdoor de overgang naar een energieneutraal Brabant in 2050 niet in volle omvang tot stand komt. Een grote gemiste kans in onze ogen.”

Daarnaast kiezen nog steeds te weinig jongeren voor een technische of zorgopleiding, wat volgens het CDA o.a. wordt veroorzaakt door slechte PR.

“Nog onvoldoende wordt aan leerlingen die op het punt staan een beroepskeuze te maken duidelijk gemaakt dat met hun keuze voor een technisch of zorgberoep zij bijdragen aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken, zoals een bijdrage aan gezond- en duurzaamheid. Inzet van Brabantse rolmodellen, bijvoorbeeld op basisscholen, om technische en zorgopleidingen te promoten zien wij nog steeds niet of onvoldoende terug.” Aldus Van Vugt.

De schriftelijke vragen die het CDA aan het provinciebestuur heeft gesteld zijn de volgende:

  1. Herkent u het door ons gesignaleerde knelpunt van opleiden voor beroepen van gisteren?
  2. Bent u het met ons eens dat dit voor een deel de energietransitie in de weg kan staan?
  3. Wat kunt u hier vanuit uw provinciale rol aan doen?
  4. Wat doet u momenteel hieraan?
  5. Herkent u het door ons gesignaleerde gebrek aan inzet van Brabantse rolmodellen om technische beroepen meer sexy en maatschappelijk relevant te maken? Misschien hebben we een Brabantse technovlogger nodig.
  6. Wat doet u hieraan?
  7. Wat kunt u hieraan doen?

Met deze vragen hoopt het CDA de provincie aan te sporen tot actie om tot een betere afstemming te komen tussen onderwijs, arbeidsmarkt en samenleving.

CDA op werkbezoek bij de Zorgboog in Laarbeek en Helmond

Het CDA brengt op 15 september a.s. een werkbezoek aan zorgorganisatie de Zorgboog. Aan dit werkbezoek nemen zowel leden van de Brabantse als de Helmondse CDA-fractie deel.

De Zorgboog biedt aan alle generaties een breed pakket aan diensten en expertise aan op het gebied van wonen, welzijn en zorg. Goed leven, prettig wonen en vertrouwde zorg staan daarbij centraal.

Het werkbezoek start om 12.00u op Zorgboog-locatie de Regt in Beek en Donk, waar de politici onder meer kennismaken met de raad van bestuur van de Zorgboog. Hierna bezoekt het gezelschap de woonzorglocatie Mariëngaarde in Aarle-Rixtel en het Bestuursbureau in Helmond.

Statenlid Marcel Deryckere, initiatiefnemer van het werkbezoek:

“Als CDA zijn we bijzonder vereerd dat we bij de Zorgboog te gast mogen zijn, een organisatie die zich in onze Brabantse Peelregio geweldig inzet voor mensen die zorg en ondersteuning nodig hebben. Van jong tot oud.

We zijn dan ook heel nieuwsgierig naar de activiteiten van de Zorgboog en naar hun visie op kleinschalige zorg dicht bij mensen. Als Brabantse CDA-fractie zijn we in de ideale positie om voor dit soort mooie voorbeelden bovenlokale aandacht te vragen.”

CDA en Amaliazorg in gesprek over effectievere woonvormen voor zorg

PERSBERICHT uitgegeven door Amaliazorg op 20 maart 2017

CDA en Amaliazorg in gesprek over effectievere woonvormen voor zorg

Op vrijdag 17 maart brachten enkele leden van het CDA in Noord-Brabant een bezoek aan Amaliazorg. Onder hen Provinciale Statenleden Ankie de Hoon en Caroline van Brakel en vanuit Oirschot raadslid Martien Schoenmakers en burgerraadslid Jan van Gerven. Zij kwamen kijken hoe de transitie bij Amaliazorg van kloosterverzorgingshuizen naar toekomstbestendige woonzorgcentra gerealiseerd is. “Een mooi voorbeeld van de combinatie van warme zorg en uniek wonen”, aldus Ankie de Hoon.

Amaliazorg biedt zorg, welzijn en wonen vanuit vijf woonzorgcentra in Noord-Brabant. De monumentale panden waarin Amaliazorg gehuisvest is in Asten, Mariaheide, Oisterwijk en Oirschot zijn allemaal van oudsher kloosters. Stuk voor stuk zijn het nu moderne woonzorgcentra waar voornamelijk ouderen met dementie in kleinschalige groepen wonen. Hierdoor zijn de monumentale panden behouden kunnen blijven in de dorpen en hebben ze een zinvolle nieuwe bestemming gekregen waar goede zorg, welzijn en prettig wonen gecombineerd zijn.

Effectievere woonvormen
CDA-statenlid Ankie de Hoon: “De kwaliteit van zorg die hier geboden wordt, straalt warmte en respect uit. Dit wordt bevestigd door de triple A-status die Amaliazorg heeft ontvangen voor cliënttevredenheid, tevreden werknemers en bedrijfsvoering. De mens staat hier duidelijk centraal, terwijl er ook oog is voor erfgoed en woongenot. Amaliazorg denkt na over effectievere woonvormen voor mensen die zorg nodig hebben, maar een kleine portemonnee hebben. Daar is nog een wereld te winnen. De politiek in Oirschot staat hier open voor, maar vanuit de landelijke politiek mag daar meer aandacht voor zijn.”

CDA: streekziekenhuis moet blijven

Het CDA vindt goede zorg in de regio net zo belangrijk als in de stad. Daarom luiden regionale kandidaten de noodklok, voor het behoud van streekziekenhuizen.

Uit de verkiezingsprogramma’s van VVD, PvdA, D66, ChristenUnie en GroenLinks blijkt dat zij bepaalde Spoedeisende Hulpposten in de avond en nacht willen gaan sluiten om te bezuinigen. Deze voorgestelde maatregel zal vooral kleinere streekziekenhuizen treffen, die hierdoor met sluiting worden bedreigd.

De partijen willen bezuinigen door vooral in de avond- en nachturen bepaalde spoedposten te sluiten. Mensen die dan acute zorg nodig hebben worden verwezen naar grotere ziekenhuizen. Hierdoor ontstaat een concentratie van zorg bij grote ziekenhuizen en wordt de zorg in de streekhuizen afgekalfd, waardoor sluiting dreigt. Het CDA is hier fel op tegen.

Madeleine van Toorenburg, Tweede Kamerlid voor het CDA uit Rosmalen:

“Ook het CPB zegt dat als een ziekenhuis de spoedeisende hulp kwijtraakt, de hele organisatie onder druk komt te staan. Dit omdat de spoedeisende hulp een groot onderdeel vormt binnen een ziekenhuis. Daarnaast vrezen we een leegloop van gespecialiseerd personeel, wanneer de spoedeisende hulp sluit. Dit idee is dus aan alle kanten funest voor de zorg in de regio. En dat terwijl meerdere ziekenhuizen in Brabant nu al in de financiële gevarenzone zitten. Een paar maanden geleden bleek dat het Maasziekenhuis Pantein in Boxmeer financieel gezien het slechtste scoort van alle ziekenhuizen in Nederland*. Ook het Bravis ziekenhuis met vestigingen in Bergen op Zoom en Roosendaal staat financieel onder druk.”

Erik Ronnes, Tweede Kamerlid voor het CDA uit Boxmeer:

“Als hierdoor bijvoorbeeld het Maasziekenhuis in Boxmeer of Bernhoven in Uden geen spoedeisende hulp meer heeft, dan moeten inwoners in geval van spoedeisende hulp helemaal naar een ziekenhuis in Nijmegen of in Den Bosch. Dit terwijl in je de grote steden soms meerdere ziekenhuizen hebt.”

Deze ongelijkheid is niet uit te leggen aan mensen in de regio, vindt het CDA. Bovendien bestaan ook grote zorgen over de werkgelegenheid in de regio. Streekziekenhuizen zijn vaak belangrijke werkgevers.

Ronnes: “Het is een aderlating voor de regio als een streekziekenhuis verdwijnt.”

*Bron: http://www.omroepbrabant.nl/?news/2556391203/Ziekenhuis+Boxmeer+doet+het+financieel+het+slechtst+van+Nederland.aspx.

CDA: meer solidariteit met ouderen

PERSBERICHT CDA LANDELIJK (10-02-2017)

Het land dat we door willen geven, hebben we zelf gekregen van onze ouders en grootouders. Voor alles wat zij voor ons hebben gedaan, verdienen ze onze waardering, respect en solidariteit.

Steeds meer ouderen voelen zich echter aan hun lot overgelaten, ook door het beleid van dit kabinet. De grote veranderingen in de zorg hebben hun vertrouwen aangetast en nu de economie voorzichtig aantrekt merken de ouderen dit nog het minst.

Het CDA staat voor de solidariteit tussen generaties. Wij doen geen loze beloftes, maar presenteren haalbare voorstellen, waar ouderen echt mee geholpen zijn. Dat is onze belofte van zorg voor elkaar:

Onze 10 voorstellen:

1. Rechtvaardiger AOW

Het CDA verhoogt de AOW-uitkering. Dit betekent ongeveer een verhoging per persoon van €150,- per jaar.  Het CDA wil ook een betere overbruggingsregeling bij de AOW. Met dit geld worden ouderen gecompenseerd die geconfronteerd worden met een verhoging van de AOW leeftijd, maar zich daar niet meer op kunnen voorbereiden. Dit bijvoorbeeld ze al met pensioen zijn en de tijd nog te kort is om het pensioen aan te vullen.

2. Meer oog voor mantelzorgers

Om mantelzorgers  financieel te ondersteunen stellen wij een ‘mantelzorgvergoeding’ als compensatie voor mensen die verlof opnemen of minder gaan werken om de zorg aan een naaste te verlenen. Patiënten die door mantelzorgers verzorgd worden krijgen een korting op de eigen bijdrage. Hier trekken wij in totaal 100 miljoen euro voor uit. Ook willen wij dat iemand met een AOW-uitkering niet langer wordt gekort als hij of zij een familielid of vriend in huis neemt om deze te verzorgen. Dat is een boete op solidariteit die van tafel moet!

3. Lagere lasten: ouderenkorting omhoog, belasting omlaag

Wij verhogen we de ouderenkorting voor lagere en middeninkomens.  De hogere ouderenkorting betekent €116 euro per jaar voor inkomens t/m €36.000. Het CDA verlaagt daarbij de lasten voor alle middeninkomens via het belastingstelsel, waarvan ook ouderen mee profiteren met enkele honderden euro’s per huishouden.

4. Eigen risico omlaag

In minder dan tien jaar tijd is het eigen risico meer dan verdubbeld, van €150 euro/ jaar in 2008 tot €385 in 2016. Voor veel mensen is dat heel veel geld, vooral voor chronisch zieken, ouderen en mensen met een beperking. Het CDA wil een forse verlaging van het eigen risico van €85.

5. Solide pensioenstelsel

Het CDA wil toe naar een meer persoonlijk pensioen waarbij veel beter inzichtelijk is wat iedere deelnemer aan het eind van de rit overhoudt. Dat persoonlijke pensioen is ook overdraagbaar naar een ander fonds, als je van baan verandert. Wij willen meer maatwerk door voor jongeren meer risico’s toe te staan, terwijl bij ouderen juist wordt gekozen voor zekerheid en stabiliteit. Tenslotte moeten pensioenfondsen duidelijker communiceren met deelnemers ten aanzien van de eigen kosten.

6.  Meer werk en stabiliteit voor ouderen

Het kabinetsbeleid om deze mensen weer aan het werk te krijgen heeft veel geld gekost, maar weinig banen opgeleverd. Voor een deel van deze ouderen geldt dat zij genoodzaakt waren hun loopbaan voort te zetten als  flexwerker of zzp’er. Ze doen nu hetzelfde werk, maar dan zonder verzekering en de zekerheid van een baan tot hun 67e. Een verkorting van de verplichting voor werkgevers om bij ziekte tot twee jaar loon door te betalen, kan zeker voor deze groep ouderen het zicht op een vast contract weer vergroten.

7. Vrijwilligerswerk van waarde

Het is niet realistisch te veronderstellen dat alle oudere werklozen op korte termijn een vaste baan kunnen vinden. Vaak zijn deze mensen wel op een andere manier in de samenleving actief, bijvoorbeeld als vrijwilliger. Die inzet verdient waardering van de samenleving en daarom willen wij een vrijstelling van de sollicitatieplicht voor werkzoekenden boven de 60 jaar die structureel meerdere dagen per week vrijwilligerswerk doen of mantelzorg bieden.

8. Lagere belasting op spaargeld

Wij vinden het niet eerlijk dat mensen veel belasting betalen over hun spaarcenten, zeker nu er zo’n lage rente is. Daarom verhoogt het CDA de vrijstelling op spaargeld naar 30.000 euro per persoon.

Ook maken wij het makkelijker voor ouderen om geld te schenken aan jongeren voor de aankoop van een huis.

9. Bestrijden van eenzaamheid

Eenzaamheid is een groot probleem in onze samenleving. Het komt in alle leeftijdscategorieën voor, maar vooral onze ouderen zijn een kwetsbare groep. Als mensen minder goed ter been zijn of anderen om hen heen wegvallen, ligt eenzaamheid op de loer. Ruim 1 miljoen van de 55+’ers geeft aan zich wel eens eenzaam te voelen.

De zorg  en aandacht voor onze ouderen is een verantwoordelijkheid van ons allemaal, van familie, buren, kennissen en verenigingen. Wij willen een landelijke aanpak eenzaamheid, die lokaal vorm krijgt. In Rotterdam hebben we hier goede ervaringen mee opgedaan.

10. Opa en oma onmisbaar voor kleinkinderen

Soms ontaarden scheidingen tussen ouders in vechtscheidingen. Dit kan ook van invloed zijn op de rol van grootouders die soms door langslepende familieconflicten hun kleinkinderen niet meer mogen zien. Het CDA wil grootouders in uiterste gevallen de mogelijkheid geven hun zaak makkelijker bij de rechter te kunnen bepleiten.

Bijeenkomst Mona Keijzer in Valkenswaard

‘Zorg in Nederland, onze zorg’

De regionale CDA-afdelingen nodigen u graag uit voor een interactieve avond over de zorg met Tweede Kamerlid Mona Keijzer. Zij vertelt deze avond over de zorg in Nederland en over de standpunten van het CDA daarin.

De gemeenten hebben meer taken in de zorg naar zich toegeschoven gekregen. Ook zijn er taken overgeheveld naar de zorgverzekeraars. Budgetten zijn gekort. Veel veranderingen met ook veel gevolgen voor de inwoners van onze gemeenten.

Iedereen die zich betrokken voelt bij dit onderwerp is van harte welkom op deze avond!

De toegang is gratis. Aanmelden is niet nodig.

De bijeenkomst vindt plaats op donderdag 2 februari 2017. De avond begint om 19.30 uur en de geplande eindtijd is 21.30 uur. U bent van harte welkom in de theaterzaal van Ontmoetingscentrum De Belleman, Bruninckxdal 2 in Dommelen. Parkeren (gratis) kan in de directe omgeving.

Mona Keijzer opent de avond met een algemene inleiding.

Daarna is er alle ruimte om vragen te stellen en met haar in gesprek te gaan.

Aan de discussie nemen professionals deel uit de zorg- en welzijnssector uit onze regio.

Het is ook mogelijk om van tevoren vragen in te dienen, die dan door de gespreksleider aan de orde worden gesteld. Mail uw vragen tot en met maandag 31 januari 2017 naar secretaris@cdavalkenswaard.nl.

We zien u graag op donderdag 2 februari.

CDA-regio nodigt uit

Valkenswaard
Cranendonck
Heeze-Leende
Geldrop-Mierlo
Waalre
Bergeijk
Eersel

Verslag PPP 15 december 2016

20161215 De toekomst is ook al niet meer wat hij geweest is ….

Onder deze titel schetste de heer Piet-Hein Buiting, voorzitter van de Raad van

Bestuur van het Jeroen Bosch Ziekenhuis te ’s Hertogenbosch, een

indrukwekkend en verrassend beeld van de ontwikkelingen in de Nederlandse

gezondheidszorg in de afgelopen 20 jaar.

Indrukwekkend, omdat de medische wetenschappers in die periode in alle

geneeskundige specialisaties een ongelooflijk snelle vooruitgang hebben

geboekt op het gebied van preventie, bestrijding van ziekten en de behandeling

daarvan door innovatieve technologie. Verrassend omdat er door die snelheid

van verandering een paradigmashift aan het ontstaan is: van de nadruk op

behandeling door dokter en ziekenhuis naar een steeds groter deel van

behandeling door de patiënt zelf, met behulp van automatisering en robotica.

Buiting nam ons op deze avond die georganiseerd werd door de werkgroep

Praktische Politieke Philosophie van het CDA-Brabant mee door de tijd:

Van de opening van het Groot Gasthuis in 1274 aan de Gasseltstraat naar het

huidige, in 2011 gereedgekomen nieuwe JBZ aan de Henri Dunantstraat. Van

het ontstaan van de verzorgingsstaat naar de huidige participatiesamenleving.

Daarna gaf hij ons een blik op de toekomst.

Helder legde hij aan de deelnemers van deze dialoogconferentie enkele veel

door bestuurders gebruikte termen in de nieuwe gezondheidszorg uit:

Marktwerking, die eigenlijk helemaal geen marktwerking is omdat de

overheid immers grote invloed houdt; je zou het volgens Buiting beter

“een beetje competitie in het publieke domein” kunnen noemen.

Disruptie van de zorg: de verschuiving die op het moment bezig is en

steeds sneller zal gaan, van centraal vanuit het ziekenhuis geregelde zorg

naar zorg op aanvraag door de patiënt zelf, met behulp van block-chaintechnologie,

d.w.z. een combinatie van mobiele healthteams, e-health en

automated kiosks.

Personalized medicine, in plaats van standaardprotocollen te gebruiken

wordt steeds meer behandeld vanuit de persoonlijke situatie van de

patiënt. De aandacht wordt meer gericht op de gezondheid in plaats van

op de ziekte.

Op vragen en zorgen uit de zaal werd eerlijk en duidelijk geantwoord:

Hoe kunnen patiënten en artsen die snelle ontwikkelingen bijbenen?

– Beiden zullen erg veel energie moeten steken in bijscholing, aanpassing

en flexibiliteit. Zorgverleners moeten anders worden opgeleid. Zij

moeten in ieder geval beschikken over meer dan alleen vakinhoudelijke

vaardigheden en zullen vooral kennis moeten willen delen. De politiek

moet oppassen dat de zorg beschikbaar blijft ook voor minderbedeelden

en minder hoogopgeleiden. Niet iedereen is immers even assertief en

internetvaardig.

Wat te doen met de beslissingen rond levenseinde en zelfbeschikking?

– Het is hoog tijd voor een brede politiek-maatschappelijke discussie.

Hoe ziet u de rol van de zorgverzekeraars?

– De afgelopen 10 jaar is de backoffice van de zorgverzekeraars veel

verbeterd. Afgesproken zorg wordt netjes vergoed. Het voor de

patiënt/cliënt zichtbare en merkbare chaotische deel doet zich voor aan de

front-office, d.w.z. bij het verkopen en afsluiten van de polissen. Vaak is

onduidelijk wat wel of niet verzekerd is. En wat door de patiënt gedaan

moet worden voordat de zorg vergoed wordt. Daar valt voor de

verzekeraars nog veel te verbeteren.

Wat ligt er voor taak bij de politiek?

– De ethische taak van de gezondheidszorg in het oog houden: om wie

draait het nu eigenlijk? Om de patiënt immers? Als dit soort grote en

ingrijpende veranderingen op til zijn en daarbij die de enorme diversiteit

aan mogelijkheden die daarbij horen zal de politiek daar klaar voor

moeten staan. Er zijn nieuwe arrangementen nodig om de belangrijke en

kenmerkende pijlers van het Nederlandse zorgstelsel, de solidariteit en

toegankelijkheid, te beschermen en in te richten, ten behoeve van alle

patiënten in de toekomst.

Herbertine Klerk

 

CDA Kamerleden op liever thuis! beurs

Het CDA staat op 24, 25 én 26 november op de liever thuis! beurs in Eindhoven. Op 25 november zijn o.a. Tweede Kamerleden Mona Keijzer, Madeleine van Toorenburg en Erik Ronnes te gast. De liever thuis! beurs staat in het teken van comfortabel en slim wonen. Ouderen, hun kinderen, vrienden en professionals kunnen er terecht […]